Արմինէ Օհանեան
Մնաց մի շաբաթ քուէարկութեանը: Արդէն կարող ենք ասել, որ մեր որոշ սպասելիքներ չարդարացան, որոշները, ցաւօք, արդարացան, բայց ունենք այն, ինչ ունենք եւ յունիսի 7-ին պէտք է հնարաւոր ճիշտ որոշում կայացնենք, որ մեր երկիրն աւելի մեծ վտանգների չտանենք եւ ամենակարեւորըմէզ յետագայում չմեղադրենք, որ վճռական պահին սխալ որոշում կայացնողների ճամբարում էինք: Փորձեմ թուարկել այս պահին իմ արձանագրած դրականն ու բացասականը: Դրականն այն է, որ այնուամենայնիւ բաւականին մեծ ընտրութիւն ունենք եւ փորձառու պետական գործիչ ու քաղաքականապէս թրծուած թիմ, եւ լրիւ նոր մարդիկ, ովքեր բացասական կենսագրութեան բեռ չունեն, եւ գործարարներ, որոնք բիզնես յաջողութիւններ են գրանցել եւ կարող են երկրի կառավարման գործում յաջողել (յիշեք, որ 18-ին իշխանութեան եկող մարդն այս բոլորից ոչ մէկը չուներ, բայց նրան վստահեցինք մեր երկիրը), եւ արեւմտեան արժէքներին նուիրուած անձնաւորութիւն…
Միւս դրականն այն է, որ հասարակութեան առողջ, մտածող, հայրենասէր հատուածը քաջ գիտակցում է այս ընտրութեան կարեւորութիւնը (երբեմն նոյնիսկ չափազանցնում) եւ հնարաւոր ամէն ինչ անում է իր շրջապատի թերուս, անտարբեր ու վտանգները չգիտակցող մարդկանց խելքի բերելու համար: Սա ամենաուզիչ ու ամենալաւ բանն է վերջին տարիների կտրուածքով…
Վերջապէս, ես դրական եմ համարում նաեւ այն, որ իշխանութիւնըՆիկոլ Փաշինեանն ու իր թիմը դէմոկրատի, հայրենասէրի, հայամէտի քօղն ամբողջութեամբ նետեցին իրենց վրայից եւ նախընտրական այս փուլում մեր առաջ յառնեցին իրենց անդաստիարակութեան, չարութեան, հային ու հայկականն ատողի ողջ «հասակով»: Եթէ կայ մէկը, ով պատրաստ է ձայն տալ «կզցնեմ», «սատկացնեմ», «եղած չեղածը կտրեմ», «այս տարածքում հայեր չէն ապրել, հայկական պետութիւն չի եղել», «Արցախի հարցը բարձրացնողին պատժելու եմ…», «մենք դեռ տարածքներ ունենք, որ պիտի յանձնենք Ադրբեջանին», «եկեղեցու փաստացի պետին պէտք է փոխենք» եւ այլ անհեթեթութիւններն ասողին, ուրեմն նա նորմալ մարդ չի ու այս քուէարկութիւնը իւրօրինակ հանրաքուէ է, որը զատելու է նորմալ հայ մարդուն անորմալից եւ մենք, ըստ էութեան, յունիսի 8-ին իմանալու ենք, թէ քանի նորմալ մարդ է ապրում մեր երկրում:
Հիմա բացասականի մասին. 17 ուժից 5-6, լաւ7 շանս ունեցող ուժերին հանած, մնացած 10-ը վատ բան արեցին: Դրանց մի մասը գիտակցուած իշխանութեանը ծառայութիւն մատուցելու համար, միւսները յուսամանգիտակից, աւելորդ ամբիցիաների պատճառով: Ես մեծ յոյսէր ունէի, որ մի քանիսն էլ ինքնաբացարկ կը յայտնէն ու մինչեւ մայիսի 28-ը դուրս կը գան ընտրապայքարից…չարեցին: Եւ այս նախընտրական աղմուկի մէջ կը լինէն նաեւ մարդիկ, որոնք չէն գիտակցի այս 10-ից ինչ որ մէկին իրենց թանկ քուէն տալու սխալ լինելը, չէն կարողանայ ճիշտ կողմնորոշուել ով է իրապէս ընդդիմադիր, ովոչ, ով շանս ունի շեմը յաղթահարելու, ով ոչ: Եւ իրենց քուէն, Փաշինեանի լեզուով ասածշունշանգեալի բաժին կը դարձնէն: Եւ այստեղ մեծ է գրագէտ, կողմնորոշուած մարդկանց դերակատարումը, որոնք մեղմօրէն, առանց իրենց գերազանցութիւնն ընդգծելու պէտք է ուղղորդէն իրենց ընկեր-հարեւան- բարեկամներին: Եւ վերջապէս վարչապետի թեկնածուներին ուղղուած պրետենզիաների մասին: Իհարկէ, շատ լաւ կը լինէր, եթէ մի «կինօյի տղայ» յայտնուած լինէր, որին փակ աչքով ձայն տային բոլորը: Բայց «կինօյի տղերքը» միշտ չի որ լաւ ղեկավարներ են լինում եւ վստահ եմ ՔՊ-ն ու նրա առաջնորդը նրա վրայ էլ թերութիւններ կգտնէին, հանրութեան մի մասն էլ կձայնակցեր նրանց ստէրին: Մենք մի անգամ ենք միայն առանց հարցեր տալու եւ ազգովի ձայն տուել մէկին, ով պարզուեց` ամենաքիչն էր արժանի մեր վստահութեանը…
Յաջորդ կառավարութիւնը, համոզուած եմ, անպայման պէտք է կոալիցիոն լինի, տարբեր խառնուածքի ու աշխարհայեացքի տէր մարդիկ եւ ուժեր պէտք է իրար հակակշռէն ու վերահսկէն, փոխլրացնեն ու համագործակցէն: Եւ ամէն ինչ լաւ կը լինի…
