ՀԱԼԷՊ («Գանձասար»).- Յունուար 6-էն ի վեր, Հալէպի մէջ բախումներ սկսած են քիւրտերու գլխաւորած Սուրիոյ Դեմոկրատական Ուժերուն եւ սուրիական բանակին միջեւ, որոնց արդիւնք, մահացած են քաղաքացիներ եւ արձանագրուած են նիւթական վնասներ։
Յատկապէս, հայաբնակ Էշրեֆիէ, Շէյխ Թահա եւ Վիլլաներ թաղամասերը վնասուած են: Պարետային ժամ հաստատուած է: Կացութիւնը կը մնայ պսայթուցիկ:
Ապահովական ծանր կացութեան պատճառով Բերիոյ թեմի Ազգային իշխանութեան կրօնական ժողովը չեղեալ յայտարարած էր Մեռելոց յիշատակի արարողութիւնը: Քաղաքին մէջ գտնուող բոլոր դպրոցներն ու համալսարանները իրենց դռները փակ պահեցին: Հալէպի քրիստոնեայ յարանուանութիւնները հրապարակեցին կոչ մը` քաղաքին մէջ խաղաղութիւն հաստատելու եւ երկխօսութեան դիմելու:
301 կայքի համաձայն 8 յունուարի վաղ առաւօտեան Հալեպը ենթարկուել է արկակոծութեան՝ վերսկսուած բախումների ֆոնին, ինչի հետեւանքով նիւթական վնաս է հասցուել հայկական բնակչութեամբ բնակեցուած Շեյխ-Թահա եւ Վիլլաներ թաղամասէրին, հաղորդում է «Գանցասար»-ը։ Զոհեր չէն արձանագրուել, վնասը սահմանափակուել է գոյքային կորուստներով։
Դրանից յետոյ քաղաքում հաստատուել է լարուած, սակայն յարաբերականօրէն կայուն հանգստութիւն, թէեւ մի շարք շրջաններում դեռեւս լսւում են մեկուսացուած կրակոցներ։ Չնայած անվտանգութեան բարդ իրավիճակին՝ կենսական նշանակութեան ծառայութիւնները շարունակում են գործել. պարենային խանութները, հացատները, հիւանդանոցներն ու պոլիկլինիկաները աշխատում են բնականոն ռեժիմով։


Աւելի վաղ տեղական իշխանութիւնները թոյլատրել էին հիմնականում քրդաբնակ Շեյխ Մաքսուդ եւ Աշրաֆիայ թաղամասէրի բնակիչներին ժամանակաւորապէս լքել իրենց բնակավայրերը մինչեւ ժամը 13։00-ը՝ անվտանգութեան շարունակուող սպառնալիքների պատճառաբանութեամբ։
Հալեպը, որը ժամանակին եղել է Սիրիայի ամենախոշոր քաղաքն ու տնտեսական կենտրոնը, աւելի քան մէկ դար հանդիսացել է հայկական սփիւռքի կարեւորագոյն կենտրոններից մէկը, յատկապէս 1915 թուականի Հաեօց ցեղասպանութիւնից յետոյ։ Մինչեւ 2011 թուականին սիրիական հակամարտութեան սկիզբը քաղաքի հայ բնակչութիւնը գնահատւում էր շուրջ 60–70 հազար մարդ։
Հայաստանի կառավարութեան տուեալներով՝ այսօր Հալեպում ապրում է մօտ 10–12 հազար հայ, ինչը վկայում է համայնքի կտրուկ նուազման մասին՝ երկարամեայ պատերազմի, հարկադիր տեղահանութեան եւ տնտեսական փլուզման հետեւանքով, ինչպէս նաեւ ընդգծում է նրա շարունակուող խոցելիութիւնը նոր անկայունութեան պայմաններում։
